Ontwaakt, verworpenen der aarde…

Tsja, alsof de Evangelische Omroep de leer van de satanskerk ineens zou gaan verkondigen, de KLM een buslijntje zou gaan exploiteren tussen Babyloniënbroek en Uppel, Quinsy Gario arm in arm met een zwarte piet over straat zou lopen of een AJAX, wat de Rotterdamse Kuip zou gaan gebruiken voor haar thuiswedstrijden: Zo komt het op mij over dat twee presentatoren van de socialistisch verschillige publieke omroepvereniging VARA, het meest vette salaris hebben van wie dan ook in overheidsdienst. Ben er van overtuigd dat links lullen met volle zakken makkelijker is dan wanneer je een “Tokkie” bent, 60 uur per week werkt en de eindjes nauwelijks aan elkaar kunt knopen.
Voor een salaris van meer dan vier ton per jaar is het verrekte simpel om moreel in de pas te lopen en om donders verschillig te zijn. 
Een asielzoekerscentrum met 700 personen in je achtertuin? Ha ha, daar heb je op de grachtengordel geen last van en als dat toch zou zijn, dan is de aanschaf van een stukje omheind onroerend goed in ‘t Gooi zo geregeld.

Ontwaakt, verworpenen der aarde…

Tsja, alsof de Evangelische Omroep de leer van de satanskerk ineens zou gaan verkondigen, de KLM een buslijntje zou gaan exploiteren tussen Babyloniënbroek en Uppel, Quinsy Gario arm in arm met een zwarte piet over straat zou lopen of een AJAX, wat de Rotterdamse Kuip zou gaan gebruiken voor haar thuiswedstrijden: Zo komt het op mij over dat twee presentatoren van de socialistisch verschillige publieke omroepvereniging VARA, het meest vette salaris hebben van wie dan ook in overheidsdienst. Ben er van overtuigd dat links lullen met volle zakken makkelijker is dan wanneer je een “Tokkie” bent, 60 uur per week werkt en de eindjes nauwelijks aan elkaar kunt knopen.
Voor een salaris van meer dan vier ton per jaar is het verrekte simpel om moreel in de pas te lopen en om donders verschillig te zijn.
Een asielzoekerscentrum met 700 personen in je achtertuin? Ha ha, daar heb je op de grachtengordel geen last van en als dat toch zou zijn, dan is de aanschaf van een stukje omheind onroerend goed in ‘t Gooi zo geregeld.

Vanmiddag gaan we tussen 14.00 en 16.00 uur weer ongegeneerd de #RadioBakker uitgehangen. Vast onderdeel van de show is het draaien van track van een CD, afkomstig uit mijn persoonlijke muziekcollectie.
Vandaag gaan we op de Hollandse tour met “Dutch Mega Hits”.

De grote vraag is welke track mag ik draaien in het kader van #TeGekDieTrack? at RTV Midden Brabant – View on Path.

Vanmiddag gaan we tussen 14.00 en 16.00 uur weer ongegeneerd de #RadioBakker uitgehangen. Vast onderdeel van de show is het draaien van track van een CD, afkomstig uit mijn persoonlijke muziekcollectie.
Vandaag gaan we op de Hollandse tour met “Dutch Mega Hits”.

De grote vraag is welke track mag ik draaien in het kader van #TeGekDieTrack? at RTV Midden Brabant – View on Path.

De eenzijdig georiënteerde talkshow tafeltjes van de NPO

De hele Zwarte Piet discussie legt iets bloot wat de onderbuik al wel wist, naar wat “weldenkend” Nederland resoluut van de hand wijst als populistische Tokkie praat: U en ik hebben niks te zeggen.

Vanmorgen las ik in de krant een onderzoek van de Telegraaf en 1Vandaag dat 4 van de 5 Nederlanders niets ziet in het aanpassen van Zwarte Piet.
Wat zien we om ons heen gebeuren? Juist, de traditie wordt door gezeur van een aantal om aandacht vragende roeptoeters, gewoon aangepast.

Helaas komt het voor een groot gedeelte door het feit dat de Zwarte Piet tegenstanders het meest aan het woord komen en zonder tegenstand het verhaal mogen vertellen.

Zien we bij de praatprogramma’s bij de Nederlandse publieke omroep ooit voorstanders van de Zwarte Piet?
Neen, de praattafeltjes worden gedomineerd door weldenkende verschillige tegenstanders.
Dit heeft ook wel een oorzaak: Het is de verschillige VARA die de praatprogramma’s maakt op primetime bij de NPO.
Het zijn juist deze VARA linkschmensen die deze discussie naar hun hand willen zetten.
Die geitenwollensokken dragers van de VARA hebben daar ook een woordje voor: “Debat”.
Ze weten dat 4 van de 5 mensen tegen het aanpassen van de traditie Zwarte Piet zijn en daar hebben de VARA mensen schijt aan.
Ze zetten lekker drie Zwarte Piet tegenstanders tegelijkertijd aan tafel bij Jeroen Pauw en/of Matthijs van Nieuwkerk en laten deze een eenzijdig een debat voeren wat past in het VARA linkschstraatje.
Ik noem dit indoctrineren van het volk.
Het laat de “stalinistische” trekjes zien uit het verleden van het linkse geloof: Een ander de wil opdringen, zeg maar gerust opleggen.

Gisteravond was er weer zo’n gezellig tafeltje van eenzijdigheid bij Jeroen Pauw. Naar aanleiding van het onderzoek wat het OM gaat instellen naar de “minder minder minder” uitspraken van PVV partijleider Geert Wilders zaten er louter en alleen voorstanders van dit onderzoek aan tafel.
Geen tegenstanders, geen deskundigen die de woorden van Wilders naar aanleiding van het aanwezige Marokkanen probleem in ons land kan verklaren.
Nee, het was weer minuten lang ouderwets Wilders bashen.

Het is naar mijn mening fout dat een salon socialistische club als de VARA dagelijks op primetime het “debat” kan en mag bepalen.
Het is zendtijd van de publieke omroep, de omroep die van ons allen is en niet alleen van het links denkende deel der natie.
Welke zender coördinator heeft dit ooit verzonnen? Een te dominant aanwezige VARA in de beeldbepalende trendsettende talkshows op NPO1?

Noem mijn verhaal een non discussie, gezeur of gezwets.
Mijn onderbuik weet wel beter…..

Peer Mascini

Als er één stem passend is bij een radio cq tv commercial dan is dat het geluid van Peer Mascini voor www.wijnvoordeel.nl wel.
Peer Mascini, wie kent hem niet? De oude heer met grijze mat in de nek, die ons vroeger trakteerde op de Melkunie “ik heb zo gezegd geen bommetje” TV reclame.
Peter Mascini: De enigzins toch wel bekakte wijze van articuleren, het woord gebruik en het geluid van de stem zelf, zijn wat mij betreft 100 % goed gecast voor de wijn webwinkel.
Als je Peer Mascini hoort praten dan zie je in gedachte een ietwat casual friday “Zuidas” yup, met keurig gepoetste van Bommel schoenen, jasje, overhemd met oversize kraag en een kek sjaaltje om de hals, bubbels drinken tussen soortgenoten in een trendy grandcafé op de vrijdagmiddag.

"Bubbels" drinken, vroeger een bezigheid van vooral dames. Tegenwoordig zie je steeds vaker heren (met vooral moeilijke brillen) rondlopen met zo’n opgevoerd wijnglas met die zure rommel.
De beoogde doelgroep van wijnvoordeel.nl denk ik zo.
Als je zulke lui ook hoort praten, met het hete aardappel accent van Peer Mascini, over dat gegiste druivensap: Ze hebben het niet over een lekkere wijn maar over een “mooi wijntje”.
Sorry ik ben daar te nuchter voor of misschien te veel een Bourgondische Brabander om in de kroeg op vrijdagmiddag op een “Peer Mascini” toon over wijn te ouwehoeren met collegae of zakenrelaties.
Ben en blijf een bier mens.
Komt misschien ietwat “volks” over anno 2014, maar de f*ck er mee!
Geef mij, Willem Bakker (met contactlenzen, zonder moeilijke bril) maar een koel getapte Grolsch, op zaterdagavond, want op vrijdagmiddag moet ik werken.

Ooit gekregen op mijn verjaardag, ergens in negentien zoveel.
Destijds gezien bij een speelgoedzaak waar mijn moeder en ik langs liepen als we naar de oogarts moesten in het oude Groot Ziekengasthuis in het centrum van ‘s-Hertogenbosch.

De oogarts was in mijn kinderjaren een jaarlijks terugkerend ritueel. We stapte al vroeg in de Alad bus van Wijk en Aalburg naar ‘s-Hertogenbosch en we liepen dan naar het oude ziekenhuis alwaar oogarts Timmermans zijn onderzoeken bij me deed.
Was nooit fijn, met die druppels en zo in m’n ogen en het lange wachten was ook iets wat ik, lichtjes uitgedrukt, als niet prettig ervaarde.

De beloning was altijd een bezoek aan de speelgoedwinkel waar wij in de ochtend ook al voorbij gelopen waren.

Ooit had ik bij zo’n bezoek aan die zaak deze Tonka speelgoedauto gezien.
Destijds tijdens het bezoek aan de winkel kreeg ik hem niet. 
Het ding was veel te groot en moeders en ik reisde met de bus.

Tot de eerstvolgende verjaardag had ik helemaal niet meer aan die Tonka auto gedacht. Oké, hij kwam voorbij in de televisie reclame (filmpje kan ik me nog herinneren, een olifant zette zijn poot op die Tonka auto), maar had het gevoel dat zo’n grote auto voor mijn ouders onbetaalbaar was.

Toen was het 2 oktober 197?: Ik in mijn pyjama naar beneden, zoals je dat als jarig kind doet en keek op toen ik die grote doos zag….
In die grote doos zat de Tonka auto uit de televisie reclame met die olifantenpoot.
Heb me nog nooit zo jarig gevoeld als op die tweede oktober ergens in de jaren zeventig.

Die Tonka wagen heb ik dus nog steeds. Heb “mijn jeugdvriend” vanochtend op de foto gezet. Hij is altijd met mij meeverhuisd en zie hem als een soort van schakel tussen mij en iets wat ik beide niet meer heb, mijn ouderlijk huis en ouders

Ooit gekregen op mijn verjaardag, ergens in negentien zoveel.
Destijds gezien bij een speelgoedzaak waar mijn moeder en ik langs liepen als we naar de oogarts moesten in het oude Groot Ziekengasthuis in het centrum van ‘s-Hertogenbosch.

De oogarts was in mijn kinderjaren een jaarlijks terugkerend ritueel. We stapte al vroeg in de Alad bus van Wijk en Aalburg naar ‘s-Hertogenbosch en we liepen dan naar het oude ziekenhuis alwaar oogarts Timmermans zijn onderzoeken bij me deed.
Was nooit fijn, met die druppels en zo in m’n ogen en het lange wachten was ook iets wat ik, lichtjes uitgedrukt, als niet prettig ervaarde.

De beloning was altijd een bezoek aan de speelgoedwinkel waar wij in de ochtend ook al voorbij gelopen waren.

Ooit had ik bij zo’n bezoek aan die zaak deze Tonka speelgoedauto gezien.
Destijds tijdens het bezoek aan de winkel kreeg ik hem niet.
Het ding was veel te groot en moeders en ik reisde met de bus.

Tot de eerstvolgende verjaardag had ik helemaal niet meer aan die Tonka auto gedacht. Oké, hij kwam voorbij in de televisie reclame (filmpje kan ik me nog herinneren, een olifant zette zijn poot op die Tonka auto), maar had het gevoel dat zo’n grote auto voor mijn ouders onbetaalbaar was.

Toen was het 2 oktober 197?: Ik in mijn pyjama naar beneden, zoals je dat als jarig kind doet en keek op toen ik die grote doos zag….
In die grote doos zat de Tonka auto uit de televisie reclame met die olifantenpoot.
Heb me nog nooit zo jarig gevoeld als op die tweede oktober ergens in de jaren zeventig.

Die Tonka wagen heb ik dus nog steeds. Heb “mijn jeugdvriend” vanochtend op de foto gezet. Hij is altijd met mij meeverhuisd en zie hem als een soort van schakel tussen mij en iets wat ik beide niet meer heb, mijn ouderlijk huis en ouders